Henri Heikkinen

Valco is 's werelds vriendelijkste kleine kwaadaardige corporatie. We vertellen al een hele tijd openlijk dat ons doel is om vroeg of laat onze eigen Death Star te bouwen en de hele mensheid te onderwerpen. Het is een eerlijk en ambitieus doel, waar we elke dag hard aan werken.

Maar als we in 2025 naar de audiomarkt kijken, blijft de grap ons een beetje in de keel steken. We hebben namelijk beseft dat we complete amateurs zijn. Het is pijnlijk lastig om een hebzuchtige en meedogenloze wereldveroveraar te zijn als de concurrentie je in dezelfde rol links en rechts voorbij knalt.

Er ligt te veel geld op tafel

De koptelefoonmarkt is geen klein handeltje. We hebben het wereldwijd over ruim boven de honderd miljard euro business, en dat groeit elk jaar sneller. Dat is een belachelijk grote berg geld. Voor dat bedrag koop je een paar kleine staten, koloniseer je de maan of betaal je zelfs de helft van de Finse staatsschuld af.

Als er zó veel geld op tafel ligt, wordt het spel hard. Als je om je heen kijkt, zie je het ware gezicht van de markt.

Om te beginnen is er Apple. Die zijn geslaagd in waar wij nog maar van dromen: ze hebben een perfect gesloten ecosysteem gebouwd en bezitten de helft van de hele markt. Apple heeft waarschijnlijk ergens allang een eigen Death Star staan.

De schaal is compleet absurd. Als alleen al Apple's koptelefoonbusiness zou worden afgesplitst in een apart bedrijf, dan zou dat qua omzet ongeveer net zo groot zijn als heel Nokia. Eén accessoire van Apple draait evenveel geld als de grootste industriële reus uit de Finse beursgeschiedenis. Finse "wereldheerschappij" steekt daar nogal af als slecht zomertheater.

Wie bezit jouw geluid?

Als je geen Apple koopt, denk je misschien dat je traditionele westerse kwaliteit koopt of een stukje rockgeschiedenis. Grote kans dat je het mis hebt. Overnames leggen de harde waarheid bloot over waar de winsten tegenwoordig naartoe stromen. 

Zelfs voor Zweedse rock-geloofwaardigheid bleek uiteindelijk gewoon een prijskaartje te bestaan, en dat was exact 1,15 miljard dollar. Voor dat bedrag kocht het Chinese investeringsbedrijf HongShan een meerderheidsbelang in Marshall Group.

Overal zie je hetzelfde patroon terug. 

Het Duitse Beyerdynamic werd verkocht aan het Chinese Cosonic en Samsung heeft zich zowat alle andere hifi-bedrijven naar binnen gewerkt, van JBL tot Bowers & Wilkins. En achter de meeste andere merken zit dan weer een Chinees investeringsbedrijf, een Japans conglomeraat of een Amerikaanse techreus zoals HP.

De kleinere speler Bose (omzet ca. 3,2 miljard dollar) is in dit gezelschap een verfrissende uitzondering, want dat is eigendom van de trustconstructie van de overleden oprichter en van MIT.

Een bruut oligopolie en wij

Deze situatie zet ons strategisch in een vreemd en licht gênant daglicht. De markt is niet netjes verdeeld, maar gewoon een bruut oligopolie. In werkelijkheid zuigen een paar reuzen zo'n 98 miljard dollar uit de markt. De kruimels die overblijven worden van de vloer gelikt door duizend kleine spelers die proberen te overleven tussen de benen van de giganten.

Wij zijn een van die duizend kruimels.

Wij zijn de enige idioot die van plan is een eigen koptelefoonfabriek in Puolanka op te zetten. Terwijl anderen zichzelf aan China verkopen of "bijbusinesses" zijn die groter zijn dan Nokia, komt ons plan om in Finland koptelefoons in elkaar te schroeven toch een beetje vreemd over.

Dat levert onvermijdelijk een kleine identiteitscrisis op. We proberen een kwaadaardige corporatie te spelen, maar het eindresultaat lijkt verdacht veel op eerlijk ondernemerschap.

Nieuwe strategie: dual-use-technologie

Tijdens een spoedvergadering van de raad van bestuur kwamen we tot de conclusie dat er in deze situatie maar één logische optie is. We moeten escaleren. Omdat we de concurrentie niet kunnen verslaan op geld of op slechtheid, moeten we het oorspronkelijke plan versnellen.

De oplossing kwam uiteindelijk uit onverwachte hoek.

Toen we bij de autoriteiten informeerden naar financieringsmogelijkheden voor het opstarten van de fabriek in Puolanka, kregen we te horen dat we in de huidige wereldsituatie misschien eens naar zogeheten dual-use-technologie moesten kijken. Daar schijnen nu best royaal EU-subsidies voor te krijgen te zijn.

Dat past perfect bij ons.

De bouw van de Death Star duurt veel te lang zonder externe financiering, maar als we het een "dual-use-project" noemen, krijgen we de EU misschien zo ver dat ze via gezamenlijke schulden een deel van de vernietigingskracht betalen.

We gaan dus gewoon door met het maken van hoogwaardige, repareerbare koptelefoons met een verdomd goede prijs-kwaliteitverhouding, want we hebben eigen inbreng nodig voor dit door de autoriteiten aanbevolen Wunderwaffe-programma.

Dit plan geeft ons ook hoop.

Als we met deze kleine club koptelefoons kunnen maken die volledig concurrerend zijn en meestal zelfs beter dan de producten van deze imperia met hun eindeloze budgetten, dan zitten we niet ver van ons doel af.

We hoeven echt niet eens zo veel meer te groeien voordat we ook dat soort dual-use-technologie kunnen maken waarmee je de wereld verovert.

De enige manier om de mondiale reuzen af te troeven is de hele mensheid te onderwerpen met futuristische dual-use-technologie. Het is een hard besluit, maar de marktsituatie en de EU-richtlijnen voor financiering laten ons weinig keuze.