Valco’s grote koptelefoonodyssee 2019!

Klinkt dat als een bombastische titel? Nou, dat is het ook—net als dit hele project waar we aan begonnen zijn.

Maar laten we helemaal bij het begin van het jaar starten, toen ik mee sprong op deze stuurloze en remloze slee. 

Wie “ik” ben? Rustig aan. Die namedrops komen later wel—zo dat de zwakkeren ervan gaan bibberen en de Fin zich kapot schaamt.

Begin dit jaar drong het tot me door dat ik voor onderweg fatsoenlijke noise-cancelling koptelefoons nodig had, en kijk: het Facebook-algoritme las mijn alfa-golven en flikkerde in dezelfde seconde een Valco-advertentie in beeld, waarin ze me Pulasorsat en Sorsat of zo’n stel vreemde koptelefoons probeerden te verkopen (of me recht in m’n gezicht aan het trollen waren, ik weet het nog steeds niet zeker).

Dus ik heb de jongens meteen een mailtje gestuurd, me netjes voorgesteld en gevraagd of ik hun cans mocht proefrijden en mijn onderbouwde feedback over die apparaten mocht opschrijven.

(Even een tussennotitie en wat context voordat we verdergaan: ik ben nogal gepassioneerd over koptelefoons, en mijn begrip ervan gaat best diep)

Ik heb ze een tijd lang beluisterd en mishandeld, ze uit elkaar gehaald en onderzocht wat ze nou écht hebben gegeten, en daarna heb ik die huidige modellen een beetje “gecomplimenteerd door ze af te zeiken”: voor hun prijs best goed, maar er gaat een krankzinnige hoeveelheid potentieel verloren.

De tegenreactie, op z’n Valco’s, was dat: 

”"Nou ontwerp dan v*ttu zelf betere, dan nemen we ze in het assortiment...”

Nou, je hoefde me niet verder aan te moedigen. Voor ik het wist zat ik op het kantoor van de jongens bier te drinken en een kerkboot op een flip-over te krabbelen. En zo begon er langzaam, met een paar ingenieursgasten, een recept voor uitstekende koptelefoons vorm te krijgen. 

Nu is waarschijnlijk een mooi moment om me even voor te stellen en wat namen te droppen

Mijn naam is Jasse “Jazmanaut” Kesti en ik ben een audiofiel.

Ik doe nu al ruim een jaar of twintig audio als beroep, zowel in de studio als in livewerk. 

Op internet vind je meer dan honderd platen waar mijn naam op staat, en je moet met een vergrootglas zoeken naar een muziekstijl waar ik niet aan heb lopen porren: van Tehosekoitin tot Jorma Hynynen. Van Texas Fagot tot het Nationaal Ballet.

In livewerk heb ik de afgelopen jaren o.a. Tuure Kilpeläinen, Elastinen, Laura Närhi, Jukka Poika, Emma Salokoski, Soul Captain Band en talloze andere artiesten van de voorste én achterste rij gemixt. Om nog maar te zwijgen over systeemontwerpen en audiomastering.

Tegenwoordig run ik ook mijn eigen Kesthouse-masteringstudio, die je vindt op het adres www.kesthouse.com

Dus vanuit dat uitgangspunt is compromisloze geluidsweergave voor mij het allerbelangrijkst, en ik jaag er al mijn hele volwassen leven op. En het is geen mini-onderwerpje. Alleen wat ingenieursmatig geknutsel en een totaalbegrip van de fysica van geluid is niet genoeg; je moet ook psychofysiologie in de vergelijking meenemen. De mens is uiteindelijk de grootste variabele waar dat eindproduct op gericht moet zijn—of het nou om de muziek zelf gaat, of om het apparaat waarmee je van die muziek geniet.

Met andere woorden: als ik voor mezelf een microscopisch nauwkeurige en extreem neutrale koptelefoon zou ontwerpen, dan zou het merendeel van de consumenten ’m saai en zielloos vinden. 

Aan de andere kant: als je van een koptelefoon alleen maar “vibes” wilt en je vergeet nauwkeurigheid en dat zogeheten science-gedeelte, dan krijg je Beats en soortgelijke monsters—die de eerste minuten indrukwekkend klinken met hun mega-turbo-bassen, maar je al snel verdoven met hun brij en gebrek aan detail. 

Maar we gingen dus geen decoratiestukjes maken, maar verdomd goede, bruikbare koptelefoons. In deze fase hebben we ons het meest gericht op het essentiële: de luisterervaring. En die schaven we niet alleen op gehoor, maar ook met nauwkeurige metingen tot op de laatste details perfect.

Natuurlijk is het ook niet erg als die koptelefoon er nog goed uitziet.

Omdat geen van ons belachelijk rijk is, moesten de koptelefoons natuurlijk wel iets zijn dat mensen ook écht kunnen betalen. Gouden bekabeling en kussens van struisvogelleer hebben we deze keer maar even geskipt, en we hebben ons gefocust op één ding: koptelefoons die gewoon verdomd goed zijn om te dragen én om naar te luisteren.

Onze eerste in Finland ontworpen koptelefoons zijn binnenkort klaar voor verkoop ja van bèta-testers wereldwijd zijn zó lovende reacties binnengekomen dat ik sterk het gevoel heb dat we onszelf hebben overtroffen. Natuurlijk overtreffen we onszelf volgend jaar en daarna wéér, en dan nóg beter.

Het is dus echt een ongemakkelijk gevoel als je iemand een koptelefoon op z’n hoofd zet en die na even begint te janken, z’n iPhone-oordopjes ergens heen flikkert, en daarna weigert de koptelefoon nog terug te geven. En dat waren toen nog maar bèta-versies. I kid you not!

De eerste kleine batch komt binnenkort in de voorverkoop, maar afgaande op de interesse is ’ie in één dag weg. Terwijl ons koptelefoonproject vordert, gooien we gaandeweg meer info online.